تعداد

ضریب همبستگی

سطح معنی داری

ضریب تعیین

ایمن- سلامت روان

۳۲۵

۱۸۱/۰-

۰۰۱/۰

۲۸/۳

اجتنابی – سلامت روان

۳۲۵

۲۳۵/۰-

۰۰۱/۰

۵۲/۵

دوسوگرا – سلامت روان

۳۲۵

۳۴۸/۰

۰۰۱/۰

۱۱/۱۲

نتایج جدول ۱۱-۴ نشان می‌دهد که ضرایب همبستگی محاسبه شده بین نمرات سبک دلبستگی ایمن و سلامت روان کل (۱۸۱/۰-) ، سبک دلبستگی اجتنابی و سلامت روان کل (۲۳۵/۰-) وسبک دلبستگی دو سوگرا و سلامت روان کل (۳۴۸/۰) در سطح کمتر از ۰۰۱/۰ معنادار است. بطور کلی می‌توان چنین نتیجه گیری نمود که بین سبک های دلبستگی ایمن، اجتنابی و دو سوگرا با سلامت روان دانش آموزان رابطه معنی دار وجود دارد. قابل توجه است که رابطه بین سبک های دلبستگی ایمن و اجتنابی با سلامت روان منفی و رابطه سبک دلبستگی دو سوگرا با سلامت روان مثبت است. با توجه به آنکه کاهش نمره در مقیاس سلامت روان، نشانگر سلامت روان بالا است. بنابراین، با افزایش نمرات سبک های دلبستگی ایمن و اجتنابی ، سلامت روان دانش آموزان افزایش می یابد و با افزایش نمرات سبک دلبستگی دو سوگرا، سلامت روان دانش آموزان کاهش می یابد. ضرایب تعیین محاسبه شده نشانگر آن است که بطور کلی به ترتیب سبک دو سوگرا (۱۱/۱۲) ، سبک اجتنابی (۵۲/۵) و سبک ایمن (۲۸/۳) درصد تغییرات سلامت روان دانش آموزان را تبیین می کنند.

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

با توجه به وجود رابطه معنی دار بین سبک های دلبستگی و سلامت روان به منظور بررسی این سئوال که “کدامیک از سبک های دلبستگی پیش بینی کننده بهتری برای سلامت روان دانش آموزان است؟“ از روش تحلیل رگرسیون چند متغیری استفاده شد. بدین منظور از روش تحلیل رگرسیون چند متغیری ( گام به گام) استفاده شد. خلاصه نتایج در جدول ۱۲-۴ ارائه شده است.
با توجه به اینکه R²، درصد واریانس مشترک سبک های دلبستگی در پیش بینی سلامت روان دانش آموزان است در گام اول رگرسیون، سبک دلبستگی دوسوگرا ۱۲ درصد واریانس سلامت روان را پیش بینی می کند و در گام سوم، سبک های دوسوگرا، اجتنابی و ایمن مشترکاً ۱۵ درصد واریانس سلامت روان را تبیین می کنند. در جدول ۱۲-۴ چون در گام سوم سطح معنی داری محاسبه شده در آزمونF در سطح ۰۰۱/۰ معنی دار است، لذا مدل رگرسیون خطی معنی‌دار است و در نتیجه حداقل یکی از سبک های دلبستگی با سلامت روان دانش آموزان رابطه خطی معنی‌دار دارد. بنا براین، با توجه به معنی دار بودن رابطه بین متغیرهای پیش‌بین ( سبک های دلبستگی) و متغیر ملاک (سلامت روان) نتایج برآورد مدل معنی‌دار در قالب جدول ضرایب رگرسیون در جدول ۱۳- ۴ ارائه شده است.
جدول ۱۲-۴ : خلاصه نتایج معنی داری مدل رگرسیون برای پیش بینی سلامت روان

سطح معنی‌داری

F

R²

R

درجه آزادی

مجموع مربعات

منبع تغییرات

مدل

۰۰۱/۰

۴۴/۴۴

۱۲۱/۰

۳۴۸/۰

۱

۵۸/۸۵۸۲

والانس و چوی(۲۰۱۰) در تحقیقی با عنوان “انعطاف­پذیری، ساختارهای اطلاعاتی، حق انتخاب (آلترناتیو) و قدرت بازار در زنجیره تأمین استوار” بیان می­دارند که در مواجه با عدم اطمینان، محققین مفاهیمی چون استواری، انعطاف­پذیری، ساختارهای اطلاعاتی، حق انتخاب و قدرت بازار را برای مدیریت زنجیره تأمین مطرح می­ کنند. ادبیات نظری در حوزه مدیریت زنجیره تأمین در خصوص این مفاهیم و چگونگی ارتباط آنها با یکدیگر دچار نوعی سردرگمی است. به منظور روشن شدن بحث، محققان در خصوص مفهوم این واژه ­ها در حوزه مدیریت زنجیره تأمین در شرایط عدم اطمینان بحث می­نمایند. برای نمونه نویسندگان استدلال می نمایند که بین یک تصمیم استوار و یک تصمیم انعطاف­پذیر تفاوت وجود دارد. همانطور­که نویسندگان بیان می­دارند، به طور کلی ماهیت این مقاله از نوع کیفی یا ذهنی است و به شکل وسیع به بحث در خصوص تعاریف این مفاهیم و ارتباط آنها با یکدیگر می­پردازند (والانس و چوی، ۲۰۱۰، ۲۴۵).

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

لینچ و کراس^[۱۹۸](۲۰۱۳) در تحقیق خود روش هرم عملکرد^[۱۹۹] را معرفی می­نمایند. هدف هرم عملکرد ایجاد ارتباط بین استراتژی سازمان و عملیات آن بوده و شامل چهار سطح از اهداف است که بیان­کننده اثر بخشی سازمان و کارایی داخلی آن است. در واقع این چارچوب تفاوت بین شاخص­ هایی را که به گروه ­های خارج سازمان توجه دارند (مانند رضایت مشتریان، کیفیت و تحویل به موقع) و شاخص­ های داخلی کسب و کار (نظیر بهره­وری و سیکل زمانی) آشکار می سازد. ایجاد یک هرم عملکرد سازمانی با تعریف چشم انداز سازمان در سطح اول آغاز می­ شود که پس از آن به اهداف واحدهای کسب و کار تبدیل می­ شود. در سطح دوم، واحدهای کسب و کار به تنظیم اهداف کوتاه مدت و بلندمدت می ­پردازد. سیستم­های عملیاتی کسب و کار، پل ارتباطی بین شاخص­ های سطوح بالا و شاخص­ های عملیاتی روزمره هستند (رضایت مشتریان، انعطاف­پذیری و بهره­وری)­. در نهایت چهار شاخص کلیدی عملکرد (کیفیت، تحویل، سیکل­کاری و اتلافها) در واحدها و مراکزکاری و به شکل روزانه استفاده می­شوند(لینچ و کراس، ۲۰۱۳).
۲-۷- جمع­بندی و نتیجه ­گیری
در این فصل محقق با مروری بر مبانی نظری و پیشینه تحقیق، دانش خود را در خصوص مطالب علمی موجود، خلاءهای تحقیقاتی و پیشنهادهای ارائه شده برای تحقیقات آتی توسط دیگران افزایش داد. بنابراین مرور مبانی نظری و پیشینه تحقیق در سه حوزه زنجیره تأمین و بحث شبیه­سازی و مدلسازی ریاضی از نظر گذشت. در ادامه به نتیجه ­گیری فصل در این سه حوزه پرداخته می­ شود.
۲-۷-۱- مبانی نظری ارزیابی عملکرد زنجیره تامین
در جدول ۲ پیوست خلاصه مقالات بررسی شده فوق ارائه شده است. در این جدول نوع رویکرد به کار گرفته شده در مقالات مختلف، تکنیک مورد استفاده، خلاصه­ای از نتیجه مطالعه، نوع سازمان مورد مطالعه و معیارهای ارزیابی مورد توجه قرار گرفته شده است.
آنچه از مبانی نظری پژوهش می­توان یافت این است که در اکثر مقالات بیشتر به موضوع ارزیابی عملکرد زنجیره تامین با در نظر گرفتن برخی معیارها در بخشی از زنجیره پرداخته شده است و تعداد مقالاتی که به طور جامع فرایند ارزیابی را در سراسر زنجیره پیاده سازی کند، محدود است. همچنین بررسی­ها نشان می­دهد که در سالهای اخیر توجه بیشتری به موضوع کمی نمودن ارزیابی زنجیره تامین و مدلسازی و شبیه­سازی آن، شده است و به نظر می­رسد در سالهای بعد مطالعات بیشتری نیز با این رویکردها صورت گیرد که این موضوع نیز بیشتر به قابلیت رویکرد شبیه­سازی در نشان دادن پویایی سیستم­ها بر می­گردد. به نظر می­رسد استفاده از این رویکرد برای مدل کردن پویایی تقاضا و در نظر گرفتن سایر عدم­اطمینان های موجود نظیر وقوع حوادث طبیعی، تاخیر در تامین و نظایر اینها مناسب است. موضوع دیگری که از جدول ۲ پیوست استنباط می­ شود این است که بیشتر تحقیقات انجام شده در سازمانهای تولیدی است و در سازمانهای خدماتی تحقیقات بسیار اندکی صورت گرفته است. این در حالی است که صنایع خدماتی محدوده وسیعی از بخش­های صنعتی مانند خرده­فروشی، حمل و نقل، بهداشت و سلامت، خدمات مالی، پستی، مخابراتی و …. را به خود اختصاص می­ دهند.
با بررسی مبانی نظری مدیریت زنجیره تامین به طور کلی و زنجیره تامین خدمات به طور خاص می­توان چنین نتیجه ­گیری کرد که در بحث ارزیابی عملکرد، فضای کسب و کاری که شبکه ­های زنجیره تامین یا ساختارهای کسب و کار در آن به فعالیت می­پردازند معمولاً نامشخص و دارای عدم اطمینان است. در بهترین حالت، عدم­اطمینان­های آینده کسب و کار می­توانند بصورت احتمالی در نظر گرفته شوند. تحت فرضیات احتمالی، محیط کسب و کار توسط متغیرهای تصادفی، فاکتورهایی نظیر قیمت مواد اولیه، هزینه انرژی، هزینه نیروی کار، تقاضای محصولات، قیمت محصولات، نرخ ارز و … ساخته می­ شود. این عدم­اطمینان موجب آسیب­پذیری شبکه ­های زنجیره تامین یا ساختارهای کسب و کار می­شوند. جداول زیر معیارهای ارزیابی زنجیره تامین و فراوانی آنها که توسط محققان مختلف در منابع علمی مطرح و مورد بررسی قرار گرفته­اند نشان می­دهد. برخی از این معیارها کیفی و تعدادی از آنها کمی هستند که به طور خلاصه در بیشتر منابع به شاخص­ های مالی و غیرمالی معروف هستند. بنابراین در راستای ارزیابی عملکرد زنجیره تامین خدمات با توجه به عدم­اطمینان موجود در زنجیره، مطالعات مختلف توسط محققان مورد بررسی قرار گرفت و معیارهای ارزیابی آن شناسایی شدند. جداول۲-۸ تا ۲-۱۰به ترتیب نشان­دهنده معیارهای ارزیابی کل زنجیره، معیارهای ارزیابی مرحله تامین و معیارهای ارزیابی مرحله ساخت و توزیع که توسط محققان مختلف مطرح شده است، می­باشد.
جدول ۲-۸- معیارهای ارزیابی کل زنجیره تامین استخراج شده از ادبیات موضوع

4) تاثیرگذاری^[51](پذیرش شخصی نتیجه)^[52]: این بعد به درجه­ای اشاره دارد که فرد می ­تواند بر نتایج راهبردی، اداری و عملیاتی شغل اثر بگذارد(دیمیترادس و زو^[53]، 2005) به عبارت دیگر اشاره دارد به میزانی که فرد معتقد است می ­تواند بر پیامد­های کاری تاثیر بگذارد )امیدی، زارع و صفری،1389). ­براساس این بعد فرد اعتقاد دارد که می ­تواند بر محیط تاثیر بگذارد و نتایج مورد انتظار در محیط را به دست آورد. افراد توانمند بر اين باورند كه مي­توانند با تحت تأثير قرار دادن محيطي كه در آن كار مي­كنند يا نتايجي كه حاصل مي­شوند، تغيير ايجاد كنند. افراد توانمند اعتقاد ندارند كه موانع محيط بيروني فعاليت­هاي آنان را كنترل مي­كند، بلكه بر اين باورند كه موانع را مي­توان كنترل كرد. در واقع آنها احساس كنترل فعال دارند(موعظی و همکاران، 1388) افرادی که بعد تأثیر در آن­ها قوی است و در اصطلاح توانمند هستند، به محدود شدن توانایی­های خود توسط موانع بیرونی در محدوده کار و فعالیت شغلی خویش اعتقادی ندارند، بلکه بر این باورند که آن موانع را می­توان کنترل کرد. آنان احساس کنترل فعال^[54] دارند و محیط را با خواسته­ های خود هم­سو می­ کنند )برخلاف کنترل منفعل^[55])آن­ها می­کوشند به جای رفتار واکنشی در برابر محیط، تسلط خود را بر آنچه می­بینند حفظ نمایند(حاجی­پور و صفاری، 1393).
عوامل موثر بر توانمندسازي كاركنان
در خصوص عوامل تأثيرگذار بر ايجاد احساس توانمندي در كاركنان مطالعات متنوعي صورت گرفته است. هر كدام از محققين از جنبه­هاي گوناگوني به مبحث توانمندسازي پرداخته­اند و عوامل و ويژگي­هايي را كه در اين زمينه موثر مي­باشند مورد بررسي قرار داده­اند. از جمله :
عوامل فردي: تحصيلات، سابقه كار، جنسيت، نژاد، كانون كنترل دروني، عزت­نفس
عوامل گروهي: اثربخشي گروه، اهميت گروه، اعتماد درون گروهي، ادراك افراد گروه نسبت به تاثيرشان بر مديران.
عوامل سازمانی: ابهام در نقش، دسترسي به منابع، حيطه كنترل، دسترسي به اطلاعات، حمايت اجتماعي سياسي، جايگاه فرد در سلسله مراتب سازماني، جو مشاركتي واحد كار(ضیائی، نرگسیان و آیباغی، 1387)
همچنین این عوامل تاثیرگذار بر توانمندسازی را به دو دسته سوق­دهنده و بازدارنده به شرح ذیل بیان نموده ­اند:

1. 1. عوامل سوق دهنده

در فرايند توانمندسازي كاركنان، برخي عوامل نقش موثري در تسريع و تقويت آن ايفا مي­كنند تعدادي از اين عوامل به شرح زير مي­باشد:
*مشخص بودن اهداف، مسئوليت­ها و اختيارات در سازمان؛
*غني­سازي شغلي كاركنان؛
*حفظ روحيه كاركنان و توسعه مهارت­هاي تعلق و همبستگي سازماني؛
*ايجاد جو اعتماد، صميميت و صداقت در سازمان؛
*شناخت و قدرداني از زحمات، ابتكارات و ابداعات كاركنان؛
*شروع مشاركت و كار گروهي؛
*تسهيل ارتباطات در همه سطوح سازمان؛
*ايجاد محيط كاري با نشاط؛
*بهينه­سازي فرايندها و روش­هاي كاري؛
*بالا بودن اطلاعات، دانش و مهارت شغلي كاركنان(ساجدی و امیدواری، 1386).

2. 2. عوامل بازدارنده(موانع توانمند سازي):

نيروهاي بازدارنده زيادي وجود دارد كه در جهت بازداشت يا كاهش تاثير عملكرد نيروهاي سوق­دهنده در فرايند توانمندسازي عمل مي­كنند مهم­ترين اين عوامل عبارتند از:

1. 1. ويژگي­هاي شخصيتي مديران: که می­توان در سه مقوله زیر طبقه ­بندی کرد:

الف) نگرش مديران در مورد كاركنان: مديراني كه از توانمند ساختن كاركنان مربوطه خوداري مي­كنند، اغلب بر اين باورند كه زيردستان آنان براي انجام كار مورد نظر از تبحركافي برخوردار نيستند و علاقه­مند به پذيرش مسئوليت بيشتري نمي­باشند.
ب) احساس تضعيف امنيت شخصي مديران: بعضي از مديران از آن بيمناك­اند كه توانمندسازي كاركنان، موجب تضعيف جايگاه آنان و امتيازات مربوطه گردد.
ج) تبعيت مديران از سبك مديريتي خودكامه: مديراني كه كاركنان خود را توانمند نمي­سازند، اغلب شديداً نيازمند آنند كه آنچه را در جريان است، در دست بگيرند و آن را هدايت و برآن حكومت كنند.
2.عوامل ساختاری: موارد زير را مي­توان در ز مرة عوامل ساختاري قلمداد نمود:
*عدم وجود يك تعريف مشخص از توانمندسازي كاركنان؛
*مقاومت كاركنان در برابر تغيير به علت وجود جو تحميلي برنامه­ ها و آماده ننمودن قبلي آنها؛
*فقدان بينش و فرهنگ توانمندسازي در سازمان­ها؛
*وجود ساختارهاي رسمي و ديوانسالاري افراطي در سازمان­ها؛
*فقدان ارتباط باز و كامل در سازمان؛
*فقدان نظام­هاي سازماني مناسب از جمله برنامه­ريزي، پاداش­دهي، ترفيع، آموزش، استخدام و انتصاب در جهت پشتيباني از توانمندسازي منابع انساني در سازمان­ها(بابایی، خلیلی و یقین­لو، 1381).
اصول توانمندسازی

1. 1. 1. 1. برای اجرای توانمندسازی هیچ فرمول جادویی یا دستورالعمل استاندارد وجود ندارد. اجرای توانمندسازی در هر شرایطی ویژگی­های خاصی دارد.

      ( اینجا فقط تکه ای از متن فایل پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

1. 1. توانمندسازی در خدمت یك هدف است. توانمندسازی وسیله­ای برای رسیدن به هدف است نه اینکه خودش هدف باشد. توانمندسازی به کارکنان کمك می­ کند تا به سازمان و خودشان کمك کنند و به شغل آنان معنا و احساس غرور می­بخشد تا بتوانند کار را به طور مطلوب انجام دهند.

1. 1. توانمندسازی را باید مدیریت کرد: آن را انجام دهید و مطمئن باشید که درحال اجراست.

1. 1. توانمندسازی وقتی خوب عمل می­ کند که مبتنی بر ارزش­ها باشد: زمانی از توانمندسازی انرژی بیشتری بدست می ­آید که مدیران مقبول کارکنان باشند.

1. اعتماد و تعهد دو نکته کلیدی محسوب می­شوند: با تسخیر افکار و روان کارکنان می­توانید مشارکت آنان در پیشنهاد دادن را فراهم کرده، وفاداری و تلاش­ های آنان را مضاعف کنید.

مرحله سوم و پایانی ، برگزاری دومین کنفرانس بین المللی ، پایان دائمی منازعه بر اساس توافقنامه نهایی مرزی ، تعیین موقعیت بیت المقدس و سرنوشت مهاجران فلسطینی و شهرکهای یهودی نشین خواهد بود . ^[۱۵۲]
اسرائیل در پاسخی که در ۲۵ مه ۲۰۰۳ به نقشه راه داد هر گونه پیشرفت واگذاری یک مرحله صلح به مرحله دیگر را منوط به تحقق کامل اهداف آن مرحله کرد . در مرحله اول اسرائیل خواهان ایجاد امنیت کامل برای خودش شده و تا تحقق کامل این امنیت عبور از مرحله اول را غیر ممکن می داند . پس بنابراین هیچ گونه جدول زمانی مناط توجه نیست . همچنین زمانی اسرائیل به ایجاد یک رهبری جدید در تشکیلات فلسطینی علاقه مند است . اسرائیل ، فلسطین با مرزهای موقت و دارای نیروی پلیس را به رسمیت می شناسد پس بنابراین این کشور موقت فلسطینی فاقد هرگونه نیروی نظامی و یا امکان برقراری پیمان های نظامی با سایر کشورهاست . اسرائیل این طرح را یک طرح مستقل از ابتکارات و قطعنامه های قبلی می دانند ، که در آن نباید به سایر ابتکارات قبلی اشاره نمود . همچنین فلسطین باید اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی به رسمیت بشناسد و از بازگشت آوارگان صرف نظر کند . اصلاحات ساختاری در تشکیلات فلسطینی و نیز نحوه استقرار نیروهای بین المللی و ملاحظات امنیتی مواردی است که در پاسخ اسرائیل به نقشه راه آمده است .
(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت nefo.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

۳-۵ فلسطین بعد از عرفات
یاسر عرفات در نوامبر سال ۲۰۰۴ میلادی در گذشت . البته مرگ مشکوکی که به اعتقاد بسیاری بیشتر به یک ترور بود تا مرگ معمولی . بعد از وی با انتخاباتی که صورت گرفت محمود عباس معروف به ابومازون به ریاست تشکیلات خود گردان رسید . دوران وی را می توان دوران افول تشکیلات خود گردان دانست زیرا در این دوران بر اساس سوء مدیریت و قدرت رهبری وی فلسطینیان دچار انشقاق شدند . عباس به « سیمای اعتدال فلسطین » شهرت داشت و معمار اصلی موافقتنامه اسلو بود ، انتخاب او از حمایت قوی اسرائیل و ایالات متحده برخوردار بود . ^[۱۵۳]
محمود عباس بعد از انتخاب خود را متعهد به پیگیری موافقت نامه صلح نقشه راه می دید . البته باید به این نکته نیز توجه داشت که محمود عباس مسئولیت تشکیلاتی را به عهده می گرفت که هیچ گونه سر انجام مشخصی نداشت و مشکلات عدیده ای نیز اصل این تشکیلات را تهدید می کرد . بعد از انتخاب محمود عباس ، بر اساس انتخاباتی که در سال ۲۰۰۶ صورت گرفت حماس توانست اکثریت آراء را بدست آورد و همین موضوع منشأ اختلافات داخلی میان فلسطینیان شد . حماس با پیروزی در انتخابات توانست دولتی را به نخست وزیری اسماعیل هنیه تشکیل دهد ولی از آنجا که حماس اسرائیل را به رسمیت نمی شناسد فشارهای بین المللی بر محمود عباس تشدید شد تا اسماعیل هنیه را از نخست وزیری بر کنار کند . محمود عباس از اختیارات خود استفاده کرد و اسماعیل هنیه را از نخست وزیری برکنار کرد ، ولی حماس این دستور را نپذیرفت و در نزاع داخلی که میان جنبش حماس و فتح در گرفت ، حماس جنبش فتح را از غزه بیرون کرد و اختیار غزه را در دست گرفت .
در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۶ ، شبه نظامیان فلسطینی حملاتی را در نوار مرزی درون اسرائیل انجام دادند و یک سرباز جزء اسرائیلی به نام گلعاد شالیط را دستگیر کردند . اسرائیل در پاسخ به ربودن وی و موشک های قسام که از غزه پرتاب می شد ، حمله ای تمام عیار را در اواخر ژوئن ۲۰۰۶ به غزه ترتیب داد . نام رمز این عملیات اسرائیلی ها « آغاز باران تابستانی » بود که بیش از ۳۰۰ فلسطینی را کشت .^[۱۵۴] در خلال این جنگ براساس گزارشات سازمان بین الملل از سلاح های نامتعارف و بمب های فسفری استفاده می کرد که باعث تلفات بسیاری شد . غیر معمول ترین سلاحی که اسرائیل از آن استفاده کرد باعث ذوب بدن هدف می شده است . این نکته به نقل از مدیر کل امداد رسانی وزارت بهداشت فلسطین دکتر حسین بیان شده است . با توجه به تراکم بالای جمعیتی غزه که آن را به متراکم ترین اجتماع بشری روی زمین تبدیل کرده است استفاده از بمب های خوشه ای نقض کامل حقوق بشر دوستانه و نیز پیمان منع استفاده از بمب خوشه ای اسلو است . زیرا با توجه به این تراکم جمعیت رعایت اصل تفکیک غیر قابل تصور است . در ضمن بین حملات موشکی فلسطین به اسرائیل و اسرائیل به فلسطین هیچ تناسبی وجود ندارد حال اینکه حملات اسرائیل تلفات بسیار زیادی را در پی دارد .
بعد از ۲۳ روز حمله به غزه اسرائیل به صورت یکجانبه اعلام آتش بس نمود و عنوان کرد که از نوار غزه خارج می شود . اسرائیل در این جنگ به دنبال ۲ هدف عمده بود : ۱- آزادی اسیر اسرائیلی که در دست حماس بود . ۲- از بین بردن جنبش حماس که به هیچ کدام از اهداف فوق دست پیدا نکرد . براساس آمار اداره آمار فلسطین بخش های زیر بنایی راه ها ، شبکه آبرسانی ، بهداشت و ارتباطات و انرژی مورد حمله قرار گرفت .
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد : اسرائیل به طور عمدی مراکز بهداشتی را هدف قرار داده و این اقدام نقض آشکار قوانین بین اللملی است . در حملات ۲۳ روزه اسرائیل به نوار غزه بیش از ۱۳۰۰ نفر کشته و ۵۳۰۰ نفر نیز زخمی شدند .^[۱۵۵]
ناگفته پیداست که هیچ کدام از قواعد حقوق بشر دوستانه در این جنگ مراعات نشده ، اصول ضرورت ، تفکیک و تناسب هیچ جایگاهی در اقدامات نظامی ارتش اسرائیل ندارد و شاهد این امر نیز تلفات بالای غیر نظامیان در این جنگ بیهوده بود . ۴۱۸ نفر از کشته شدگان طزف فلسطینی کودکان بودند و بنابر آمارها پنجاه درصد کودکان این منطقه دارای مشکلات روانی هستند که نیاز به درمان دارد . سرسختی عوامل تندرو هر دوطرف را می توان از عمده دلایل بروز این جنگ دانست .
۳-۶ نقش سازمانهای بین المللی در بحران فلسطین
نقش سازمانهای بین المللی در بحران فلسطین بسیار پر رنگ است می توان گفت سازمانهای بین المللی که از جامعه ملل تا کنون تشکیل شده اند دارای نفش موثری در بحران فوق داشته اند . جامعه ملل و سازمان ملل متحد نقش های مهمی در پیدایش ، کنترل و ارائه راه حل برای بحران فلسطین ایفا کرده اند . ^[۱۵۶]
۳-۶-۱ نقش جامعه ملل در بحران فلسطین
جامعه ملل بر اساس پیشنهاد ویلسون رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۲۰ آغاز به کار کرد و تا سال ۱۹۴۶ به کار خود ادامه داد .^[۱۵۷] بعد از جنگ جهانی اول و فروپاشی عثمانی و ایجاد جامعه ملل بود که نظام سر پرستی^[۱۵۸] بر اساس میثاق جامعه ملل به وجود آمد هدف از ایجاد نظام سرپرستی پیشرفت و آزادی و استقلال مردمی بود که هنوز به مرحله ی رشد کافی برای تشکیل کشور مستقل نرسیده بودند .
اداره چنین سرزمین هایی به عهده کشورهای پیشرفته بود تا با در نظر گرفتن منافع ساکنان ، آن ها را برای مستقل شدن آماده سازند . اداره ی سرزمین فلسطین که بعد از تجزیه ی امپراطوری عثمانی هنوز به استقلال نرسیده بودند نیز به بریتانیا سپرده شد .
حقیقت آن است که بر اساس استراتژیک کلان خود در منطقه خاور میانه ، بریتانیا خود را متعهد به ایجاد یک کشور برای یهودیان بعد از فروپاشی امپراطوری عثمانی نمود . تعهدی مشابه به اعراب نیز داده شده بود تعهد به یهودیان در اشکال مختلف مثل اعلامیه بالفور و اعطای قیمومیت به بریتانیا در فلسطین به منصه ظهور رسید .^[۱۵۹]
براساس نظام سرپرستی که در جامعه ملل وجود داشت کشورها بر اساس میزان رشد سیاسی و اجتماعی و فرهنگی به ۳ گروه تقسیم می شدند . گروه اول که به آن ها گروه A می گفتند از جهت میزان رشد سیاسی و اجتماعی و فرهنگی مردم رتبه ی اول را داشتند . این گروه را حتی می توان به عنوان اعضای موقت جامعه ملل مورد شناسائی قرار داد . فلسطین و مناطقی که از امپراطوری عثمانی جدا شده بودند در این دسته بودند . بر اساس ماده ی ۲۲ میثاق جامعه ملل فلسطین تحت سرپرستی بریتانیا در آمد و منشور آن نیز تدوین شد در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ نیز رسما بریتانیا سرپرستی فلسطین را به عهده گرفت . اما طبق مقررات ماده ۲۲ میثاق جامعه ملل درست است که فلسطین در آن زمان فاقد حاکمیت بود ولی در همان حال بسیاری از کشورهای که در جامعه ملل بودند از لحاظ سطح فرهنگی ، اجتماعی ، و سیاسی بالاتر بودند ولی با این حال هم به نظام سرپرستی سپرده شد .
در طول این دوره بحران عمدتا بر روی موضوع مهاجرت یهودیان به فلسطین و مقاومت فلسطینی ها در این خصوص و نیز تهیه گزارش از درگیری های یهودیان و فلسطینی ها در مناطق مختلف که در اثر اسکان یهودیان در شهرک ها و گرفتن اراضی فلسطینی ها می داد متمرکز شده بود . قیمومیت فلسطین امکان وضع قوانین و مقررات لازم را برای ایجاد یک کشور جدید با هویت یهودی به بریتانیا داده بود . ^[۱۶۰]
مشکل فلسطین در هنگام حیات جامعه ی ملل وجود داشت و تا پایان آن هم به همان صورت ادامه پیدا کرد تا اینکه بعد از جنگ جهانی دوم و انحلال جامعه ملل این قضیه به سازمان ملل متحد انتقال پیدا کرد .
۳-۶-۲ نقش سازمان ملل متحد در بحران فلسطین
گر چه سازمان ملل بحران فلسطین را به ارث برد و راه حل ایجاد دو کشور نیز از سوی قدرتهای بزرگ در این سازمان مطرح گردید ، اما سازمان ملل به ویژه بعد از شروع اولین جنگ اعراب اسرائیل نقش اساسی در قبال بحران فلسطین ایفا کرد . بعد از جنگ جهانی دوم و اعلام بریتانیا برخاتمه ی نظام سرپرستی ، اسرائیل اعلام موجودیت کرد و کشور های غربی و شرقی نیز به سرعت کشور اسرائیل را مورد شناسائی قرار دادند و مشکل فلسطین ابعاد پیچیده تری را به خود گرفت . ^[۱۶۱]
از ابتدای آغاز به کار خود سازمان ملل ، از طریق تصویب قطعنامه هایی در مجمع عمومی و شورای امنیت ، برگزاری جلسات نشست ، صدور بیانیه واعزام مقامات و مأمورین خود به منطقه خاورمیانه جهت کمک به کسانی که از درگیری ها آسیب دیده بودند ، برقراری صلح بین طرفهای درگیر و یافتن راه ها و ابزار های لازم برای کنترل اوضاع متشنج منطقه ، نقش خود را ایفا کرده است . همان طور که روشن است و در این تحقیق نشان داده خواهد شد نقشی که مجمع عمومی سازمان ملل داشته با آنچه که شورای امنیت این سازمان داشته بسیار متفاوت است . اما هیچ یک از این تلاشهای روز افزون قادر به کاهش روند رو به وخامت بحران در طول شصت ساله اخیر نشده اند .
از ابتدای آغاز به کار سازمان ملل متحد ، این سازمان خود را در فلسطین دخیل می دانسته و با دخالت شورای امنیت و مجمع عمومی و برگزاری جلسات و صدور بیانیه و اعزام مامورین حافظ صلح نقش فعالی را در فلسطین ایفاء کرده است .
شناسایی نهضت های آزادی بخش از سوی سازمان بین المللی برای اولین در سال ۱۹۷۱ در مجمع مطرح شد . مجمع طی قطعنامه موضوع شناسایی چنین نهضت هایی را به سازمان منطقه ای محول نمود و سپس در سال ۱۹۷۲ مجمع طی قطعنامه ی ۲۹۱۸ تشخیص اینکه نهضت های آزادی بخش واجد شرایط لازم برای کسب شخصیت بین المللی هستند یا خیر را به سازمان منطقه ای از جمله اتحادیه ی عرب واگذار نمود . کنفرانس سران کشورهای اتحادیه عرب در سال ۱۹۷۴ در مراکش سازمان آزادی بخش فلسطین را مورد شناسایی قرار دادند .^[۱۶۲]
در مورد فلسطین نقش سازمان ملل نه تنها مذاکره و تشویق طرفین درگیری به صلح یافتن راه حل منطقی بوده ، بلکه سازمان ملل و ارگان های مختلف با تصویب و قطعنامه ها و ابزار رأی های بسیاری خود را در این قضیه دخیل دانسته اند . مجمع عمومی سازمان ملل و شورای امنیت دو ارگان پر کار سازمان ملل در ارتباط با فلسطین بوده اند . البته با توجه به کارکرد هر کدام از این دو ارگان ، مشخص میشود که مجمع عمومی با دید وسیع تری به فلسطین نگاه می کند و در عوض تلاش های شورای امنیت سازمان ملل بیشتر معطوف به حفظ صلح است که طبیعی است .
شاید هیچ موضوعی همچون فلسطین و مخاصمه اعراب و اسرائیل توجه سازمان ملل را به خود معطوف نداشته است . از سال ۱۹۴۷ ، هر مرحله ای از بحران ، در گزارش ها و قطعنامه های سازمان مورد بحث قرار می گرفت . این گزارش ها و قطعنامه ها ، نه تنها به بیان وضعیت وقایع پرداخته ، بلکه در مواردی ، شکل دهنده وقایع نیز بوده است . تا نیمه سال ۱۹۸۷ ، شورای امنیت حدود ۶۰۰ قطعنامه را به تصویب رسانده است. از این تعداد ، نزدیک به ۲۰۰ قطعنامه ، به همه ابعاد مناقشه اعراب و اسرائیل پرداخته است . از این گذشته ، تعدادی از مباحث سالیانه مجمع عمومی و اجلاس اضطراری آن به همین موضوع اختصاص داشته است .^[۱۶۳] قطعنامه های صادره تا سال ۲۰۰۶ که تعداد قطعنامه ها به ۷۷۶ خواهد رسید . تعداد این قطعنامه ها در سال های اخیر افزایش یافته و به متوسط ۳۰ قطعنامه در سال بالغ گردیده است . براساس تحقیق دانشگاه کاتانیا که این قطعنامه ها را براساس عناوین و ماهیت آنها مورد بررسی و دسته بندی قرار داده ، قبل از جنگ شش روزه اغلب قطعنامه ها در مورد آوارگان فلسطینی بودند ، اما بعد از این جنگ که می توان آن را یک نقطه عطف در نوع برخورد سازمان ملل در قبال مسئله فلسطین دانست ، مشکل فلسطین به عنوان یک موضوع تعیین سرنوشت مورد ارزیابی قرار گرفت . ^[۱۶۴]
اما بعد از سال ۱۹۶۷ بود که بیشتر به موضوع فلسطین به عنوان یک کشور مستقل مورد توجه قرار گرفته است . مجمع عمومی سازمان ملل نوزده مورد و جهت را در فلسطین برجسته دانسته و در مورد آن قطعنامه صادر کرده است . که با توجه به اهداف مجمع عمومی موضوع آوارگان بیشترین تعداد را به خود اختصاص داده و حدود ۲۰ در صد از کل قطعنامه ها به این امر مختص شده است . البته در نگاهی دقیق تر به قطعنامه های مجمع عمومی این نکته استنباط می شود که فرایند صلح خاورمیانه با توجه به اهمیت بسیار بالایی که دارد کمتر مورد توجه قرار گرفته است و این شاید به خاطر شرایط ویژه ی مجمع عمومی سازمان و جو سیاسی حاکم بر آن است .
البته بعد از سال ۱۹۹۶ بود که دوباره رشد محسوسی را در صدور قطعنامه ها می بینیم و البته در سال های بعد از ۱۹۹۶ بیشتر قطعنامه های صادره توسط مجمع عمومی به موضوع تحریکات اسرائیل و بیت المقدس معطوف بوده اند . البته مسائل حقوق بشری نیز سهم خود را در این بین دارند و یکی از عوامل رشد میزان قطعنامه ها عدم توجه اسرائیل به حقوق بشر در سرزمین اشغالی است .
با بررسی قطعنامه ها مشخص می شود که بیشترین تعداد قطعنامه های عمومی به موضوع آوارگان فلسطینی و تحریکات اسرائیل و مسئله فلسطین است و نیز کمترین توجه مجمع عمومی به موضوعات کلی مانند جنگ و فرایند صلح خاورمیانه مربوط می شوند . تکرار و تصویب چند باره ی قطعنامه های مجمع در مورد موضوعات خاص این نکته را نیز نشان می دهد که موضوعات حل نشده باقی مانده اند و هر بار فقط قطعنامه ای صادر می شود بدون اینکه بحران حل شود البته مسئولیت مجمع عمومی در قضیه فلسطین از نظام سرپرستی و نیز قطعنامه ی ۱۸۱ نشأت می گیرد که مسئولیت مجمع به این عنوان شرح داده شده است : “یک مسئولیت دائم درباره ی مسئله ی فلسطین تا زمانی که این مسئله در تمامی ابعادش مطابق حقوق بین الملل به نحو رضایت بخشی حل شود . “ ^[۱۶۵]
در مورد صدور قطعنامه ها توسط مجمع عمومی سازمان ملل باید این نکته را در ذهن داشت که این تصمیمات از وظایف مجمع عمومی سازمان ملل متحد می باشد . زیرا در ماده ی ۱۰ منشور سازمان ملل متحد به مجمع عمومی صلاحیت بررسی هر مساله یا امری را که در حدود منشور سازمان ملل متحد مربوط به اختیارات و وظایف هر یک از رکن های مقرر در منشور باشد را می دهد و بعلاوه بند ۲ ماده ی ۱۱ منشور سازمان ملل متحد بررسی هر مسئله ی مربوط به حفظ صلح و امنیت بین المللی که از سوی اعضای ملل متحد به مجمع عمومی ارجاع می شود را در صلاحیت آن مرجع قرار می دهد که بنابر این مجمع عمومی سازمان ملل می تواند در هر مورد توصیه هایی بنماید .
البته درست است که بیانیه ها و قطعنامه های سازمان ملل متحد بیشتر جنبه ی ارشادی دارند و الزام آوری کمتری در آن ها دیده می شوند ولی از این جهت که تمام کشورهای جهان عضو مجمع عمومی هستند و در آن حق رأی دارند . بیانیه ها و قطع نامه های مجمع عمومی نشان دهنده ی خواست جهانی در موردی خاص است جمعی مورد بررسی قرار می دهند . ^[۱۶۶]
در مورد فلسطین می توان گفت که فلسطینیان نتوانستند با کمک مجامع بین الملل و قدرتهای جهانی ، از جمله سازمان ملل متحد ، حتی به کوچکترین خواسته خود که طرح تقسیم فلسطین بود دست یابند .^[۱۶۷]
۳-۶-۳ نقش شورای امنیت در فلسطین
شورای امنیت سازمان ملل مسئولیت حفظ صلح و امنیت بین المللی را به عهده دارد . این شورا دارای ۱۵ عضو است که پنج عضو دائم آن دارای حق وتو هستند . ^[۱۶۸]با توجه به کارکرد این شورا در مورد حفظ صلح و نیز توصیه طرق مسالمت آمیز حل اختلاف ، این شورا در مورد فلسطین نیز اقدامات فراوانی را انجام داده است . شورای امنیت با تصویب قطعنامه های فراوان و نیز ارجاع مسائل مربوط به فلسطین به آژانس های مختلف سازمان وظایف خود را در قبال فلسطین به اجرا در آورده است . بعد از شناسایی نهضت آزادی بخش فلسطین در سال ۱۹۷۴ ، شورای امنیت طی قطعنامه ی ۳۲۳۷ سال ۱۹۷۴ از سازمان آزادی بخش فلسطین خواست تا به عنوان ناظر در جلساتی که مربوط به مساله فلسطین است شرکت کند . شورای امنیت سازمان ملل بیش از ۲۸۴ قطعنامه را بین سال های ۱۹۴۸ تا ۲۰۰۶ میلادی صادر کرده است که البته در این بین باید به استفاده از حق وتوی آمریکا در جلوگیری از قطعنامه بر علیه اسرائیل توجه شود . با این حال علی رغم نقش فعال ایالات متحده ی آمریکا در جلوگیری از تهیه پیش نویس و تصویب قطع نامه علیه اسرائیل به طور متوسط سالانه هفت قطعنامه به تصویب رسیده است . این قطع نامه ها از آژانس های مختلف سازمان ملل خواسته اند تا در قبال ابعاد مختلف بحران فلسطین فعال باشند . اما باید گفت که پیش نویس بسیاری از این قطع نامه ها که آماده ی رأی گیری بودند در اثر وتوی آمریکا فرصت تصویب پیدا نکرد . آمار قطعنامه های وتو شده طی ۶۰ سال اخیر در خصوص فلسطین تعداد سالیانه چهار قطع نامه را نشان می دهد . که اغلب این قطعنامه های وتو شده اسرائیل را به خاطر نقض حقوق بشر یا دیگر موضوعاتی که به رفتار تجاوز کارانه اسرائیل مربوط می شوند محکوم ساخته بودند . که این خود نقض حقوق بین الملل و حمایت آمریکا از اسرائیل به وسیله استفاده از حق وتو نیز در کار شورای امنیت وقفه ایجاد می کرده است که آن عبارت بود از اخلال در جریان تهیه پیش نویس قطعنامه ها و بیانیه هایی که به نوعی تحرکات اسرائیل را محکوم می کند که تعداد این قطع نامه ها بسیار زیاد است ولی به علت عدم وجود آمار دقیق از ذکر آنها خودداری می شود . تحقیقی که از سوی دانشگاه کاتانیا در مورد نقش سازمان ملل در بحران فلسطین در مورد کارکرد شورای امنیت می افزاید :” تاریخ و اهداف شورای امنیت سازمان ملل متحد با مجمع عمومی بسیار متفاوت است . از سال ۱۹۴۶ تا سال ۲۰۰۲ شورا ۲۴۵ قطعنامه در مورد بحران اعراب و اسرائیل تصویب کرده است بنابر نوع فعالیت و دوره ی زمانی می توان این قطعنامه ها را شامل ۳ مرحله زمانی دانست :
مرحله اول از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۷ که شورای امنیت ۸۹ قطعنامه تصویب نموده که تقریبا نیمی از آن ها مربوط به جنگ های میان اعراب و اسرائیل و سعی در پایان آن داشته است . در این دوره فعالیت شورای امنیت در سطح پایینی قرار داشته است و کارکرد آن بیشتر مربوط به ترک مخاصمه می شده است .
مرحله دوم شامل سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ می شود که فعالیت شورای امنیت به واسطه ی جنگ لبنان افزایش داشته است و جنگ لبنان موضوع ۵۶ قطعنامه از ۹۷ قطعنامه ^[۱۶۹]صادره در این دوران را نشان می دهد . و مرحله ی سوم که از سال ۱۹۹۰تا۲۰۰۲ می شود که مجموعا ۵۹ قطعنامه به تصویب رسیده است . البته در نگاه اول افزایش تعداد این قطعنامه ها با توجه به فرایند صلح عجیب به نظر می رسد ولی با نگاه دقیق مشخص می شود که شورای امنیت برای اینکه ابتکار عمل را در دست داشته باشد اقدام به صدور قطعنامه های فراوان کرده است . تعداد نیمی از این قطعنامه ها مربوط به عملیات اجرائی نیروهای سازمان ملل و یونیفل هستند و مابقی آن مربوط به خاورمیانه و اوضاع و احوال فلسطین و اسرائیل است . دو قطعنامه ۳۳۸ ،۲۲ اکتبر۱۹۷۳ و به ویژه قطعنامه ی مهم نوامبر۱۹۶۷ که بعد از جنگ ۱۹۶۷ صادر شده اند نیز جزء قطع نامه های اخیر شورای امنیت هستند . این دو قطعنامه حاوی اصولی هستند که به نظر شورای امنیت بر اساس آنها « صلحی عادلانه وپایدار در خاورمیانه » استقرار خواهد یافت . اصول مورد استدلال شورای امنیت عبارتند از : عقب نشینی نیروهای مسلح اسرائیل از سرزمین هایی که در مناقشات ۱۹۶۷ به اشغال درآمده است از دیدگاه بین المللی سرزمین هایی که در بعد از سال ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل اراضی اشغالی است و باید تخلیه شود .
پایان دادن به تمام ادعاهای دولت متخاصم و اعتراف و احترام به حاکمیت ، تمامیت اراضی و استقلال سیاسی هر کشور در منطقه و حق زندگی با صلح و امنیت در مرزهای شناخته شده و آزاد از هرگونه تهدید یا اعمال زور شورای امنیت در سال ۱۹۸۷ قطعنامه ۶۰۵ را تصویب کرد تا به موجب آن فلسطین به عنوان یک ملت و کرانه غربی و نوار غزه به عنوان آن شناخته می شود .
همان طورکه اشاره شد روند صدور قطعنامه های مجمع عمومی سازمان ملل متحد و شورای امنیت دارای شیب صعودی است وهمین موضوع افزایش اهمیت قضیه فلسطین در سطح جهان را نشان می دهد .
البته طرز برخورد مجمع عمومی سازمان ملل وشورای امنیت در برخورد با مسائل فلسطین کمی تفاوت دارد و این تفاوت در کارکرد و سازکار این دو نهاد بین المللی است . از نظر کارکرد وظایف این دونهاد با هم متفاوت به این معنی که دیدگاه مجمع عمومی نسبت به مسائل مطروحه کلی تر و دارای وسعت بیشتری است و تقریبا در تمام موضوعات می تواند به ابراز نظر بپردازد ولی شورای امنیت تنها در مورد مسائل مربوط به صلح و امنیت و مسائل مربوط به آن به اظهارنظر می پردازد از طرف دیگر با توجه به اینکه در شورای امنیت حق وتو وجود دارد بسیاری قطعنامه ها مجال پیدا نمی کنند که تنها در مسئله فلسطین این قطعنامه ها به ۵۵ عدد می رسد که ۴۱ قطعنامه را آمریکا وتو کرده است . همان طور که دیده شد سازمان ملل متحد و ارگان های آن همواره با مسئله ی فلسطین درگیر بوده اند و عملکرد این ارگان ها در طول زمان افزایش یافته است . بخصوص از سال ۱۹۹۶ تا کنون که با رکورد مذاکرات و حملات اسرائیل به لبنان و نوار غزه تلاش مضاعف بین المللی برای پایان دادن به اوضاع وخیم این منطقه صورت گرفته است . در قطعنامه های اولیه سازمان ملل متحد از اسرائیل خواسته شده است که نسبت به بازگشت و یا اعطای غرامت به هفتصد و پنجاه هزار فلسطینی اقدام کند و یا به آن ها حق بازگشت بدهد و نیز از اعلام بیت المقدس به عنوان پایتخت دست برداشته و بر طبق قطعنامه ۱۸۱ آن را یک منطقه ی بین المللی بودن این منطقه نیست .
به جز موضوعات اصلی که شامل آوارگان – بیت المقدس و مرزها و تشکیل دولت فلسطینی می شود . بیشترین موضوعات مورد توجه قطعنامه های سازمان ملل علیه اسرائیل – حملات غیرقانونی اسرائیل علیه همسایگان ، نقض حقوق بشر در مورد فلسطینی ها شامل اخراج ، تخریب منازل و تنبیه های دسته جمعی مصادره زمین های فلسطینی ، احداث غیر قانونی شهرک های یهودی نشین و عدم توجه به منشور ملل متحد و کنوانسیون چهارم ژنو ۱۹۴۹ در مورد حمایت از حقوق شهروندی در زمان جنگ بوده است .
کارکرد سازمان های بین المللی در قبال اسرائیل از کمیت زیادی برخوردار است ولی بدلیل اینکه اسرائیل حاضر به عمل کردن به آنها نیست دارای منشأ اثر کمی بوده است . زیرا در مورد تصمیمات و قطعنامه هایی که جنبه ی ارشادی و فاقد الزام آوری هستند اصولا اسرائیل هیچ توجهی به آنها نمی کند و در مورد تصمیمات وقطعنامه هایی که دارای الزام آوری وضمانت اجرا هستند ، امریکا به کمک اسرائیل می آید و نمی گذارد که پروسه ی تکمیل آن شکل می گیرد و از طرف دیگر این قطعنامه ها و اقدامات سازمان های بین المللی نتوانسته که نیازها و توقعات مردم فلسطین را برآورده سازد که وخامت بیشتر اوضاع و نیز انتفاضه نیز نتایج همین کارکرد ناقص است.^[۱۷۰]
۳-۶-۴-نقش دیوان بین المللی دادگستری
بارزترین نقش دیوان و همکاری میان دیوان بین المللی دادگستری و مجمع عمومی سازمان ملل در قضیه فلسطین را می توان در ارائه نظریه مشورتی در مورد دیوار حائل دانست . مجمع عمومی بنابر قطعنامه ES-10114 از دیوان بین المللی دادگستری تقاضای نظر مشورتی در مورد دیوار حائل را نمود . اسرائیل هم به صلاحیت این سازمان بین المللی وهم به اصل موضوع ایراداتی را وارد کرد و ساخت دیوار حائل را براساس ضرورت های جنگی موضوع ماده ی ۲۳ ( g ) این مقررات ونیز قطعنامه های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۳ و نیز ماده ی ۵۱ منشور ملل متحد « حق ذاتی دفاع از خود » تفسیر می کرد که دیوان براساس ابتدا بر اساس آئین دادرسی خود ابتدا به احراز صلاحیت خود در این قضیه پرداخت و این بر اساس بند یک ماده ی ۹۶ منشور سازمان ملل و نیز بند یک ماده ۶۵ اساسنامه دیوان ، خود را در این قضیه دارای صلاحیت دانست . رسیدگی به قضیه دیوار حائل از این نظر دارای اهمیت است که می تواند یک عرف جدید که تطابق بیشتری با مفهوم حقوق بین المللی دارد ایجاد کند . از این رو کشورهای بزرگ با ایجاد این رویه مخالف بودند . دیوان بین المللی دادگستری به صورت کاملا جامع به موضوع پرداخت و در نظری مبسوط ساخت دیوار را باعث تعرض به زندگی خصوصی و کوچ اجباری و از بین بردن عبور و مرور آزادانه و غیره را از مردم فلسطین سلب کرده است که در فصول آتی به آن خواهیم پرداخت .
۳-۶-۵ تلاش های بین المللی در مورد فلسطین
بی ترید در مورد اقدامات انجام شده در برقراری صلح و آرامش در خاورمیانه نمی توان شکل خاصی در نظر گرفت . اما براساس مرجعی که این را پیشنهاد می دهد می توان این پیشنهادات را به ۳ گروه طبقه بندی کرد . دسته ی اول پیشنهاداتی هستند که توسط کشورهای عربی داده شده اند و مبتنی بر راه حل هایی که متضمن صلح و امنیت برای کشورهای منطقه ، ترک مناطق اشغالی توسط اسرائیل ، بازگشت آوارگان و مخصوصا قطع شهرک سازی ها در فلسطین است .
دسته دوم ابتکاراتی هستند که توسط اسرائیل^[۱۷۱] پیشنهاد شده و در آن تأکید بر حفظ وضعیت جاریه و در آن نوعی امتیازدهی به فلسطینیان وجود دارد به شرطی که آنها دست از اقدامات خشونت آمیز بردارند و موجودیت اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی به رسمیت بشناسند .

اکثر شارحان بر روی این بیت اختلاف نظر دارند ازجمله: اکبر آبادی، لاهوری، و …
لاهوری:
به عقیده‌ی لاهوری مراد از شاه، حق سبحانه تعالی است که به کار خلقت مشغول است. (لاهوری،۱۳۸۵:۱۲۷)
اکبرآبادی:
گفته است که مراد از شاه انسان کامل می‌باشد.(اکبرآبادی،۱۳۸۳:۲۳۳)
انقروی:
ضمن بیان نظرات شمعی و سروری در رابطه با مصرع دوم و دور دانستن معنی آن‌ها از مفهوم، بیت را اینگونه شرح می‌کند:« آن پادشاه مطلق است و بیکار نیست کار از وی طرفه است که محتاج کار نیست یعنی با وجود بی نیازی به کار، همیشه در کار است و این از او عجیب است. و عبارت مصرع دوم از معنای عبارت: کار از وی طرفه کو محتاج نیست استعاره می‌شود و به کنایه این معنا را می‌رساند: ای پسر حضرت رحمان در سوره‌ی رحمان برای همین فرموده است. یعنی در سوره‌ی مذکور حق تعالی مقبول و مستحب بودن کار و عمل، و نامقبول بودن عطالت و زشتی بیکاری را بیان می‌فرماید.» ( انقروی، ۱۳۸۰: ۷۳۶)

(( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. ))

نیکلسون:
بیان کرده که بعضی شارحان این کلمات را اشاره به انسان کامل گرفته‌اند . و بعضی شاه را معادل خدا و ناله را برابر شوق ملاحظه می‌کنند.«حق تعالی “بیمار عشق نیست” همه چیز دارد اما رحمت او هرگز دمی‌از افاضه نمی‌ایستد. پس به یقین عاشقان او که بی او هیچ ندارند تا او را نیابند نمی‌توانند آرام و قرار گیرند.»(نیکلسون،۱۳۸۴:۲۸۰)
فروزانفر:
فروزانفر این بیت را دلیلی برای بیت قبل می‌داند و ایشان نیز شاه را حق تعالی می‌داند و می‌گوید:«حق تعالی همیشه به کار است با اینکه نیاز و حاجت در ساحت کمال او راه ندارد وموصوف است به صفت فعّال(سوره هود، آیه‌ی ۱۰۷) و چون او با وجود بی نیازی همیشه در کار است ما بندگان که سراپا نقص و نیازیم وحاجت استکمال داریم هرگز نباید که دست از کار و کوشش باز داریم.»(فروزانفر،۱۳۸۲:۷۲۱)
زمانی:
زمانی می‌نویسد:«آن کس که شاه است او بیکار و بی شأن نیست و آن که بیمار نیست از او بر آمدن ناله و فغان عجب است.»(زمانی؛ ۱۳۸۶:۵۷۱)
استعلامی
استعلامی‌می‌نویسد که:« حق شاهد اعمال درونی و بیرونی توست. اگر بیمار هم نیستی بنال، تا دم آخر بکوش و بدان که سرانجام لحظه‌ای خواهد آمد که عنایت حق با تو همراز شود و سر غیب را بگوید.»(استعلامی،۱۳۷۸:۴۱۳)
گولپینارلی:
فقط معنای آیه‌ی ۲۹ سوره‌ی الرحمن را بیان کرده است« هر کس در آسمان‌ها و زمین است سایل درگاه اوست و او هر روز در کاری است.» ( گولپینارلی، ۱۳۸۴: ۲۹۳)
نظر اجمالی:
اینکه شارحان منظور از شاه را خداوند دانسته‌اند کاملا پذیرفته است چنان که مولانا لفظ شاه را به همین معنی در جاهای دیگر نیز بیان می‌کند:
مهمان شاهم هر شبی بر خوان احسان و وفا مهمان صاحب دولتم که دولتش پاینده باد
(دیوان کبیر، غزل ۷)
و همچنین در جای دیگر از مثنوی بیان می‌کند که حضرت و پادشاه حق غافل از کار نیست و کسی می‌تواند شاد از او باشد که شاه را دیده باشد: